Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ήχοι και απόηχοι


Ήχοι και απόηχοι    

Στις ράγες ακούμπησα
                                 το αυτί μου
κι άκουσα
τα τραίνα να ‘ρχονται
                              απ’ το μέλλον
με μηχανές ασθμαίνουσες
              και βαγόνια φορτωμένα
Ήχοι μεταλλικοί, συριγμοί
                  και ρυθμικές κλαγγές
όπως τακούνια
                         στο πλακόστρωτο
όπως κεραυνοί στην καταιγίδα
Ήχοι όπλων φωνών
                                  και φόνων
Ήχοι αδυσώπητης πάλης
των απανταχού καταπιεσμένων
όπως το ποδοβολητό
                         μιας διαδήλωσης
Ήχοι σάλπιγγας προέλασης  
του πεπρωμένου μέλλοντός μας
εδώ και τώρα
           όπως παντού και πάντοτε


                    Γιάννης Ποταμιάνος

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Το μποζόνιο του Φρόυντ


Το μποζόνιο του Φρόυντ

Οι ακατάλυτοι δεσμοί
                του φαίνεσθαι και  του είναι
μοιάζουν στους χημικούς δεσμούς
                                             ενός μορίου
Η διάρρηξή τους καταστρέφει
                 και το φαίνεσθαι και το είναι

Οι ακατάλυτοι δεσμοί
                του φαίνεσθαι και  του είναι
θολώνουν στον παραμορφωτικό
                                   καθρέφτη του εγώ
καθώς το παρελθόν συγκλίνει  
στο κοίλο κάτοπτρο των αναμνήσεων
και το μέλλον αποκλίνει
στο κυρτό κάτοπτρο των επιθυμιών μας

Έτσι ο χρόνος είναι η ανάκλαση
                                        της λαγνείας μας
Το φως ενός αστεριού που αναβοσβήνει
στο σκοτεινό βυθό του πηγαδιού μας
Έτσι ο χρόνος είναι ο ρυθμός
                      στα πλήκτρα της αρμονίας,
είναι ο ήχος που κρατάει το ίσο
                           στα πλευρά  του τζίτζικα
Ο χρόνος είναι το πρωινό ξύπνημα
                                                   της κόρης  
η αισιοδοξία που γονιμοποιεί  
                                      το διαφορετικό
που εισελαύνει και γκρεμίζει
                                 το προδιαγεγραμμένο

Ω θεία επανάληψη μεγάλε τιμονιέρη μας
που χαρίζεις στον ωκεανό
                                 ανατολή και δύση
Ω γριά επανάληψη ένα σαράκι
                                σε ροκανίζει μυστικά
και φέρνει το καινούργιο
Είναι το θείο μποζόνιο του Φρόυντ
                που κρύβεται καλά στο όνειρο
και δίνει μάζα στην πραγματικότητα

                            11 Αυγούστου 2012

                            Γιάννης Ποταμιάνος